Hakken en plakken met dieren: één klank per hokje

Zes genummerde kaarten, twee naast elkaar en drie onder elkaar, vormen dit werkblad hakken en plakken met dieren voor kleuters. Op elke kaart staat één groot kleurenplaatje, op dit blad een hond, een kameel, een wolf, een tijger, een vos en een vis, met eronder een rij lege stippelhokjes, één per klank: drie voor vos en vis, vier voor hond en wolf, vijf voor kameel en tijger. Boven de hokjes staat voor elke klank een stip om op te hakken. Waar twee letters samen één klank zijn, is het hokje breder en staat er een boogje onder, zoals bij de ee van kameel en de ij van tijger. Nergens op het blad staat een letter van het woord gedrukt: het kind zegt het woord langzaam, luistert en schrijft in elk hokje één klank.

Dit is de klassieke hak-en-plakoefening met klankhokjes: de hokjes vertellen het kind hoeveel klanken het moet horen, en het brede hokje vertelt waar een klank twee letters nodig heeft. Die steun is wat het blad onderscheidt van een gewoon dictee: de bouw is gegeven, de letters niet. Woorden hebben op dit niveau drie tot vijf klanken en hoogstens twee brede hokjes, en de woordenbank per thema houdt de plaatjes benoembaar voor een kleuter. Let op een kind dat per hokje een letter opschrijft zonder te hakken; het blad werkt alleen als het woord eerst hardop wordt gezegd. De tussendoelen beginnende geletterdheid noemen dit auditief analyseren als voorloper van het spellen.

Print één blad per kind, of één voor een klein groepje met een wisbordje ernaast voor het langzaam zeggen. Het blad klanken tellen haalt de hokjes weg en laat alleen stippen zetten, en het blad met de eerste klank gegeven schrijft de eerste letter alvast voor het kind in. Andere thema's printen in dezelfde opbouw van zes kaarten.