Plaatjeskaartjes en woordkaartjes: zoek de paren

Zestien kaartjes in een raster van vier bij vier vullen dit kleuterblad met fruit. De bovenste twee rijen zijn plaatjeskaartjes zonder woord: op deze afdruk een kaki, een granaatappel, een mango, een banaan, een clementine, een nectarine, een framboos en een limoen. De onderste twee rijen zijn woordkaartjes zonder plaatje, gehusseld zodat geen woord onder zijn eigen plaatje staat: banaan, clementine, nectarine, limoen, mango, framboos, granaatappel, kaki. Het kind knipt alle zestien uit en legt dan elk woordkaartje naast het plaatje dat het benoemt, of legt alles omgekeerd en speelt memory door telkens twee kaartjes om te draaien. Van alle woordkaartjes in de reeks is dit de enige set met losse woorden.

Het woord van zijn plaatje scheiden is het verschil tussen deze set en de basiskaartjes. Op één kaartje leest het plaatje het woord voor het kind; hier moet het kind het woord alleen lezen, in elk geval ver genoeg om banaan van framboos te onderscheiden aan de eerste letters, en dan het plaatje erbij zoeken. Memory voegt een tweede ding toe om te onthouden, waar elk kaartje lag, en het werkt als spel voor twee zonder verliezen dat pijn doet. Woorden op zicht herkennen aan hun begin is een tussendoel van de beginnende geletterdheid in de SLO-kerndoelen voor de kleuterperiode. De leerkracht let op clementine en nectarine, twee oranje vruchten met een blaadje waarvan de woorden op een andere letter beginnen, en op mango naast de andere korte woorden.

Een kleurenprint op stevig papier gaat het langst mee; knip alle zestien vóór de les als de tijd krap is. De basisset woordkaartjes met plaatjes is de benoemversie met woord en plaatje op één kaartje, en de kaartjes met de of het, één en meer, de tweetalige kaartjes en de lettergreepkaartjes veranderen elk iets anders. Uitknipkaartjes, niets om te schrijven.