Soorten verkeersborden: waarschuwen, verbieden of gebieden

Zes grote kaarten met de letters A tot en met F tonen elk één Nederlands verkeersbord op een paal. Onderaan het blad staan drie bakken: waarschuwingsborden, verbodsborden en gebodsborden. Elke bak heeft twee lege vakjes. Het kind kijkt naar elk bord en schrijft zijn letter in een vakje van de goede groep. Op deze afdruk zijn dat twee rode driehoeken, één voor overstekende kinderen en één voor een zebrapad met een voetganger; twee ronde borden met een rode rand, één helemaal wit en één met een voetganger; en twee ronde blauwe borden, één met een fiets en één met een lopende voetganger.

Hier kijkt het kind niet meer naar wat één bord betekent, maar naar de familie waar het bij hoort. De vorm en de kleur vertellen het: een rode driehoek waarschuwt, een rond bord met een rode rand verbiedt, en een rond blauw bord gebiedt: dat pad is voor fietsers of voor voetgangers. Het slimme is dat de voetganger drie keer terugkomt: in de driehoek bij het zebrapad, in de rode cirkel en op het blauwe bord. Het kind moet dus naar de vorm en de kleur kijken, niet naar het plaatje. Dat is verkeerseducatie op het niveau van groep 4, passend bij de SLO-kerndoelen.

Eén vel in kleur. Er zijn precies twee vakjes per groep, dus een kind dat één bord goed indeelt, weet ook hoeveel er nog in die bak moeten; laat het daarom per bord uitleggen waarom. Op de verkeersbordenposter in de klas kun je daarna samen nog meer soorten zoeken, zoals de vierkante blauwe aanwijzingsborden. Hierna past de quiz waarin het kind bij een zin het ene goede bord kiest.