Tweetekenklanken sorteren voor kleuters: oe of ui

Links staat een hoog vak met bovenaan de klank oe, rechts een hoog vak met de klank ui. In het midden staan zes plaatjes onder elkaar, met aan beide kanten een stip. Het kind zegt wat het op het plaatje ziet en trekt een lijn naar de klank die het hoort. Op deze afdruk zijn dat een schoen, een voet, een uil, druiven, een hoed en een trui. Drie woorden horen bij oe en drie bij ui. Elk plaatje staat even ver van beide vakken, dus de plek zegt niets over het antwoord. Behalve de twee klanken en de opdracht staat er geen enkel woord op het blad.

Voor kleuters is dit een blad voor het oor, niet voor het lezen. Ze hoeven de klanken oe en ui niet te kunnen lezen; ze moeten ze horen in een woord dat ze zelf zeggen. Dat is fonemisch bewustzijn, de basis waar het leren lezen in groep 3 op bouwt. Oe en ui zijn goed te onderscheiden: de mond is anders bij oe dan bij ui. Laat kleuters de woorden overdreven langzaam zeggen, tr-ui, h-oe-d, en voelen wat hun mond doet. Let op de uil: sommige kleuters zeggen bij dat plaatje vogel, en horen dan geen ui. Noem de plaatjes daarom vooraf samen. Het blad sluit aan bij de SLO-kerndoelen voor beginnende geletterdheid.

Eén vel in kleur. Voor kleuters is dit echt een voorbereiding; de tweetekenklanken zelf komen pas in groep 3. Noem de plaatjes vooraf samen. Het blad hoort bij de reeks tweetekenklanken en is de zachtste ingang: twee klanken, zes woorden, alleen luisteren.