Van kikkerdril tot kikker: knippen en plakken

Een ronde vijver vult het blad, met vijf grote waterleliebladen aan de rand. Oranje pijlen lopen met de klok mee van blad naar blad. Op het bovenste blad ligt al het kikkerdril, een klompje eitjes in het water. Op de andere vier bladen staat een leeg vierkant met een stippellijn. Onderaan staat een strook met vier vierkantjes en een schaartje: een kikkervisje, een kikkervisje met achterpootjes, een jong kikkertje en een volwassen kikker. Ze staan door elkaar. Het kind knipt ze uit en plakt elk op zijn waterlelieblad, van het kikkerdril tot de kikker.

De kikker is het tweede grote voorbeeld van een dier dat onderweg helemaal verandert. Het mooie aan dit blad is dat het kind de volgorde kan zien in plaats van onthouden: eerst een staart en geen pootjes, dan komen de achterpootjes, dan wordt de staart kleiner, en uiteindelijk is er een kikker zonder staart. Een kind dat goed kijkt, legt de plaatjes op volgorde zonder de namen te kennen. Het blad leert ook dat het leven van een kikker in het water begint en op het land verder gaat. Groei van dieren hoort bij natuuronderwijs volgens de SLO-kerndoelen voor oriëntatie op jezelf en de wereld.

Eén vel om te knippen en te plakken; laat het kind de vierkantjes eerst op de bladen leggen en pas plakken als de volgorde klopt. In het voorjaar is kikkerdril in een bak in de klas een prachtige aanvulling. Dit blad staat naast het startblad over de vlinder; de knip-en-plakversie over de plant gaat over een zaadje in plaats van een dier.