Windrichtingen op een plattegrond

Bovenaan staat een plattegrond van een eiland met een pad, een beekje en een brug. Op het eiland staan zeven tekens. Naast de kaart staat een windroos met N, O, Z en W, en naast de vragen een legenda met de zeven namen: huis, boom, struik, vijver, bankje, tent en bloemperk. Onder de kaart staan zes rijen. Elke rij begint met een plaatje, dan een woord als west, oost, noord of zuid, en dan drie plaatjes om uit te kiezen. Het kind zoekt het eerste plaatje op de kaart, kijkt in de richting van het woord en omcirkelt het plaatje van de drie dat daar ligt.

De windrichtingen worden hier gebruikt, niet alleen benoemd. Het kind moet vanaf een punt op de kaart kijken, de windroos erbij pakken en dan zien wat er in die richting ligt. Dat is een echte stap richting kaartlezen: noord is niet zomaar boven op het papier, het is een richting vanaf waar je staat. Het kind hoeft geen stappen te tellen of een route te lopen, het kijkt maar één kant op. Met de legenda erbij kan het kind elk teken een naam geven, zodat een antwoord ook in woorden te zeggen is: ten westen van de boom ligt de vijver. Windrichtingen komen in Nederland meestal in groep 4 of 5 aan bod, passend bij de SLO-kerndoelen.

Eén vel in kleur. Laat kinderen bij de bespreking hun antwoord in een hele zin zeggen, met de namen uit de legenda. Dit blad komt na de windroos invullen. In het startblad van de reeks tellen kinderen tekens met een legenda; hier gebruiken ze de legenda om een richting te bepalen.