Woorden overschrijven: kijk naar het woord en schrijf het twee keer

Er valt op dit blad niets over te trekken. Op elk van de vier kaartjes staat een dier met de naam eronder gedrukt, in dikke groene letters, en rechts ernaast liggen twee lege schrijfbanen. Geen stippellijnletters, geen voorbeeld op de regel zelf: het kind kijkt naar het woord in het kaartje, houdt het even vast in het hoofd en schrijft het op de eerste baan, en daarna nog een keer op de tweede. Het voorbeeld verdwijnt dus niet van het blad, het staat alleen niet meer op de plek waar geschreven wordt, zodat het oog telkens een klein stukje moet reizen.

Dat kleine stukje reizen is precies de stap tussen overtrekken en zelf schrijven. Zolang de lettervorm onder het potlood ligt, hoeft een kind de vorm niet te onthouden; zodra het woord ergens anders staat, moet het beeld even mee. Twee keer schrijven is bewust: de eerste keer kijkt het kind meestal na elke letter terug, de tweede keer lukt het vaak in grotere stukken, en dat verschil is zichtbaar op papier. De SLO-kerndoelen voor de kleuterperiode noemen bij voorbereidend schrijven het natekenen en naschrijven van letters en korte woorden. De leerkracht vergelijkt de twee banen met elkaar in plaats van met het voorbeeld: staat de tweede regel rustiger, dan zit de vorm.

Print de PDF gratis en laat het kind het woord hardop spellen voordat het schrijft, letter voor letter; dat maakt de sprong van kaartje naar regel korter. Zijn vier dieren te veel voor één keer, doe er dan twee en bewaar de rest voor later op de dag. Lukt het overschrijven nog niet, dan zijn de gewone bladen woorden overtrekken de stap terug, want daar ligt de stippellijnversie nog onder het potlood. De versie in hoofdletters vraagt hetzelfde van het kind, maar dan met blokletters en met drie ruimere kaarten. Schrijf het woord bij het plaatje is de pagina waar ook het voorbeeld verdwijnt.