Enkelvoud en meervoud: schrijf het meervoud zonder voorbeeld

Het stippellijnwoord is hier weg. Links in elke rij staat een stuk speelgoed alleen, met het woord voor één er in dikke letters onder gedrukt; rechts staan twee of drie van hetzelfde speelgoed en daaronder ligt alleen nog een lege schrijfregel. Het kind leest het enkelvoud, telt de plaatjes rechts, bedenkt zelf welke uitgang erbij hoort en schrijft het meervoud op. Vier rijen, vier woorden, en nergens iets om overheen te gaan. De getalbordjes bovenaan, 1 enkelvoud en 2 3 meervoud, blijven staan als geheugensteun bij de kleine cijfers in de hoek van elk plaatje.

Het Nederlands heeft twee gewone meervoudsuitgangen, en welke van de twee het wordt, hoort een kind eerder dan het het weet. Precies daarom is hardop zeggen hier geen extraatje maar de werkwijze: het kind spreekt het paar uit en schrijft daarna op wat het gehoord heeft. De woorden op dit blad zijn zo gekozen dat het enkelvoud in het meervoud herkenbaar terugkomt, dus wie het woord goed uitspreekt, komt er met luisteren en schrijven. De SLO-kerndoelen voor de kleuterperiode noemen bij taalbeschouwing het spelen met woordvormen en het merken dat een woord verandert bij meer dan één. De leerkracht kijkt vooral of het kind de uitgang schrijft die het zelf gezegd heeft.

Print de PDF gratis en laat het kind eerst alle vier de paren hardop zeggen voordat er iets geschreven wordt; de rij in één keer horen scheelt vier losse aanlopen. Loopt het vast, dan zet het blad met de stippellijnversie het meervoud terug als voorbeeld. Het blad waarop juist het enkelvoud geschreven moet worden, draait de opdracht om en is de tegenhanger van deze. Schrijf het woord bij het plaatje is de pagina waar het kind een woord zonder enig voorbeeld spelt, en de of het kijkt naar het woordje dat ervoor komt.