Fijn of niet fijn? Sorteer de gezichtjes

Eén rij van zes gele gezichtjes loopt over de bovenkant van deze sorteerpagina voor kleuters, elk in een klein crèmekleurig kaartje met een oranje stip eronder. Onderaan staan twee grote vakken met een gestippelde bovenrand en een label: fijn en niet fijn. Daartussen is het blad leeg, zodat de lijnen ruimte hebben. Het kind trekt van elk gezichtje een lijn naar beneden, het vak in waar dat gevoel thuishoort: de brede lach, de schaterlach en de kalme glimlach gaan de ene kant op, het angstige gezicht, de verdrietige frons en het gezicht dat de ogen dichtknijpt gaan de andere kant op. Nergens staat een gevoelswoord, en in elk vak horen drie gezichtjes.

Deze pagina vraagt naar de kleur van een gevoel, niet naar de naam: niet hoe het heet, maar of het prettig of onprettig is om te hebben. Daarom kunnen hier gezichten staan die de woordpagina's weglaten; een schaterlach of een vertrokken gezicht hoeft geen naam te hebben om gesorteerd te worden. En daarom kan een kind dat nog geen enkel gevoelswoord kan lezen dit blad helemaal alleen maken. Het interessante gebied is het midden: de leerkracht luistert naar een kind dat zegt dat een gezicht allebei kan zijn, en vraagt waarom. Dat gesprek over wat een gevoel met je doet, is precies wat de SLO-kerndoelen voor de sociaal-emotionele ontwikkeling van kleuters bedoelen.

Het blad past op één vel; een potlood en een liniaal houden de zes lijnen netjes, maar geen van beide is nodig. Dit is het buitenbeentje van zijn familie: elke andere pagina werkt met een gevoelswoord, deze werkt met het gevoel zelf. Gebruik het als eerste bij kinderen die nog niet lezen, en ga daarna naar verbind het gezichtje met het woord zodra de fijne en de niet fijne kant vastzitten.