Welk gezichtje laat het gevoel zien?

Zes brede rijen staan onder elkaar op deze pagina voor kleuters. Links in elke rij staat één gevoelswoord alleen in grote letters, moe, boos, blij, bang, verbaasd en verdrietig, en rechts staan drie gele gezichtjes in witte vakjes. Maar één van de drie laat het woord zien; het kind leest het woord en omcirkelt dat gezichtje. De twee andere gezichtjes zijn echte gevoelens uit dezelfde zes, dus de foute keuzes zien er net zo geloofwaardig uit als de goede. Er wordt niets geschreven; zes cirkels maken het blad af.

Het verschil met de basispagina met de verbindlijnen is dat er hier niets vanzelf overblijft. Bij zes gezichtjes en zes woorden valt het laatste paar op zijn plek zonder nadenken; hier is elke rij een eigen vraag met een nieuw drietal, en een kind moet bang echt lezen en het angstige gezicht echt vinden. De twee gezichtjes die het makkelijkst door elkaar gaan, bang en verbaasd, staan nooit samen in één rij, zodat een rij herkenning toetst en geen fijn onderscheid. De leerkracht kan de gezichtjes afdekken, het kind het woord laten zeggen en het gezicht laten trekken, en daarna pas laten omcirkelen. Zo wordt zichtbaar of het woord zelf al betekenis heeft, wat in de SLO-kerndoelen voor de kleuterperiode onder het benoemen van gevoelens valt.

Eén vel, potlood of wasco. Dit is de snelle controlepagina van de familie gevoelens: zes antwoorden, één blik, en de leerkracht weet welke van de zes woorden zitten. Ga door naar hoe voel jij je zodra ze alle zes zitten, want daar valt het woord weg en komt er een situatie voor in de plaats; ga terug naar de pagina met de verbindlijnen als twee of meer rijen misgaan.