Gevoelens: verbind het gezichtje met het woord

Links op dit werkblad gevoelens voor kleuters staan zes gele gezichtjes onder elkaar, elk in een eigen wit kaartje: een brede lach, een bezorgde frons met neergetrokken mondhoeken, gefronste wenkbrauwen boven ontblote tanden, wijd open ogen met een angstige mond, een klein rond mondje van verbazing en zware, half gesloten oogleden. Rechts staan zes crèmekleurige woordkaarten in grote letters, verbaasd, bang, moe, blij, verdrietig en boos, in een andere volgorde dan de gezichtjes. Bij elke kaart zit een oranje stip. Het kind trekt van elk gezichtje een lijn naar het ene woord dat zegt hoe dat gezichtje zich voelt. Zes gezichtjes, zes woorden, elk woord precies één keer.

Het kind leest hier een gevoel af van een gezicht; het koppelt geen voorwerp aan een naam, de getekende ogen, wenkbrauwen en mond zijn de enige aanwijzing. Blij en verdrietig herkennen de meeste kleuters meteen. Boos zit in de wenkbrauwen, moe in de oogleden, en bang tegenover verbaasd is het lastigste paar van het blad: allebei een open mond, maar het bange gezicht heeft grote, schrikkerige ogen en het verbaasde gezicht een keurig klein o-mondje. Binnen de SLO-kerndoelen voor de kleuterperiode hoort dit bij het benoemen van eigen en andermans gevoelens. Laat het kind elk gezicht eerst zelf nadoen voordat het de lijn trekt: de uitdrukking trekken is wat het woord vastzet.

Het blad past op één vel en vraagt alleen een potlood. Dit is de basispagina van de familie gevoelens: op de pagina welk gezichtje laat het gevoel zien staan dezelfde zes woorden elk naast een rij van drie gezichtjes met één goed antwoord, de pagina hoe voel jij je vervangt het woord door een plaatje van een situatie, en teken het gevoel vraagt het kind het gezicht zelf te maken in plaats van te zoeken. Begin hier en kies daarna de richting die de groep nodig heeft.