Waar stopt de eerste zin? Twee zinnen weer los schrijven

Twee zinnen zijn hier tegen elkaar aan geschoven tot een lange regel zonder hoofdletters en zonder punt. Het blad heeft drie banen, elk met een klein plaatje van een dier ernaast en een witte strook waarin zo'n dubbele zin staat; daaronder liggen twee schrijfregels. Het kind leest hardop, hoort waar de eerste gedachte af is, zet daar in gedachten de punt en schrijft de twee zinnen los onder elkaar over, elk met een hoofdletter vooraan en een punt aan het eind. Bovenaan loopt een strook met drie rondjes als checklist: Hoofdletter, Namen, Leesteken.

De aan elkaar geschreven zin is een van de bekendste fouten in eigen schrijfwerk van kinderen, en dit blad zet hem expres voor. Het grensmoment is niet te zien maar te horen: waar de stem daalt en er lucht gehaald wordt, hoort de punt. Een kind dat stil leest, mist dat signaal bijna altijd, dus hardop lezen is hier geen tip maar de opdracht. Ook de namen in de zinnen staan klein, zodat er per zin twee soorten hoofdletters te herstellen zijn en het rondje Namen op de checklist echt werk heeft. De SLO-kerndoelen voor groep 4 noemen bij spelling het correct gebruiken van hoofdletters en leestekens. De leerkracht kijkt eerst waar de knip is gezet en pas daarna naar de spelling.

Print de PDF gratis en laat het kind met een potlood een streepje zetten op de plek waar de eerste zin afloopt, voordat er iets overgeschreven wordt. Dat streepje is het eigenlijke antwoord; de rest is netjes overschrijven. Drie banen is kort met opzet, want zes zinnen schrijven is genoeg werk voor een blad. De versie waarin een van de twee zinnen een vraag is, voegt de keuze tussen punt en vraagteken toe. De bladen met losse zinnen zijn de stap terug, want daar staat de grens al vast en hoeft alleen de zin hersteld te worden.