Twee zinnen splitsen: waar komt de punt en waar het vraagteken?

Ergens op dit blad staat een vraag, en het kind moet zelf ontdekken waar. Drie banen dragen elk een witte strook met twee zinnen die aan elkaar geschreven zijn, zonder hoofdletters en zonder leestekens, met links een klein plaatje van een stuk fruit. Op ten minste een van de drie banen is een van de twee zinnen een vraag; op de andere banen kunnen het ook twee mededelingen zijn, dus de vraag is niet af te lezen aan de plek op het blad. Het kind knipt de regel in gedachten in tweeën, schrijft beide zinnen over op de regels eronder en kiest per zin een punt of een vraagteken. De checklist bovenaan draagt daarom een rondje met een punt en een vraagteken erin.

Er moeten hier twee beslissingen tegelijk genomen worden, en dat is het verschil met het blad waarop alles op een punt eindigt. Eerst de grens tussen de twee zinnen, daarna per zin het leesteken. Voor het tweede is de woordvolgorde het beste houvast: een Nederlandse vraag begint vaak met het werkwoord of met een vraagwoord, terwijl een mededeling met het onderwerp start. Wie de zin hardop zegt, hoort bovendien de stem omhooggaan. De SLO-kerndoelen voor groep 4 noemen bij spelling het juist gebruiken van hoofdletters en leestekens in eigen en overgeschreven zinnen. De leerkracht let op de zin die uit gewoonte een punt krijgt terwijl er een vraagwoord vooraan staat, want dat is hier de meest voorkomende fout.

Print de PDF gratis en laat het kind bij elke zin eerst het eerste woord aanwijzen en zeggen wat voor soort woord dat is; die vraag beslist het leesteken sneller dan het gevoel. Zet daarna pas het potlood op de regel. De versie waarin beide zinnen op een punt eindigen, laat de keuze weg en houdt alleen de grens over, en dat is de stap terug. De bladen met losse zinnen oefenen het herstellen zonder dat er iets geknipt hoeft te worden. Husselzinnen is de pagina waar het kind de volgorde binnen een zin zelf bepaalt.