Van stip naar stip: terugtellen van 10 naar 1

Tellen gaat op dit blad de andere kant op. De oranje omcirkelde beginstip draagt het getal 10 en de laatste stip is de 1. Tien genummerde stippen liggen verspreid over een groot cremekleurig vlak, en de rest van de omtrek is al met een lichte grijze lijn voorgedrukt, zodat er hoe dan ook een compleet plaatje ontstaat. Het kind zet het potlood op de 10, zoekt de 9, dan de 8, en trekt de lijn zo stap voor stap naar beneden tot bij de 1. Onderaan loopt een strook met tien rondjes waarin dezelfde getallen in dezelfde volgorde staan, van 10 tot 1, als naslag voor wie even kwijt is welk getal nu aan de beurt is.

Terugtellen is een aparte vaardigheid en geen omgekeerde gewoonte. Kinderen die moeiteloos van 1 naar 10 tellen, blijven vaak steken zodra de rij omdraait, omdat de reeks dan niet meer als liedje uit het hoofd rolt maar per stap bedacht moet worden. Door het tellen aan een tekening te koppelen wordt elke stap zichtbaar: een verkeerd getal levert meteen een lijn die de verkeerde kant op schiet, en dat corrigeert het kind zelf. De SLO-kerndoelen voor de kleuterperiode noemen bij getalbegrip het opzeggen van de telrij vooruit en achteruit binnen het bereik dat het kind aankan, en tien is daarvoor de gebruikelijke grens. De leerkracht kijkt niet naar de tekening maar naar het moment van aarzelen: bij welk getal blijft de vinger hangen. Dat ene getal is de volgende oefening.

Print de PDF gratis en laat het kind de rij eerst hardop terugzeggen voordat het potlood het papier raakt; de strook onderaan mag afgedekt worden zodra dat lukt. Omdat de omtrek al half klaar is, blijft het blad ook haalbaar voor een kleuter die na een paar stippen de draad kwijtraakt. De versie die vanaf 20 terugtelt zet alle twintig stippen genummerd op het vlak en drukt geen enkele hulplijn voor, en dat is de volgende stap. Loopt het nog niet, dan is de gewone versie van 1 tot 10 de stap terug. Wie klaar is, mag het plaatje inkleuren.