Zelfstandig of bijvoeglijk naamwoord? Tien woorden sorteren

Wat is het, en hoe is het: dat is het enige onderscheid op dit blad. Bovenaan liggen tien woordkaartjes door elkaar, vijf dierennamen en vijf bijvoeglijke naamwoorden als groot, klein, rood en zacht. Daaronder staan twee hoge bakken met elk zes schrijfregels en een pictogram erboven, een lijstje voor het zelfstandig naamwoord en gekleurde vormen voor het bijvoeglijk naamwoord, met de naam van de woordsoort eronder. Er staat geen enkel plaatje op de kaartjes, dus het kind leest, beslist en schrijft het woord in de goede bak.

Bijvoeglijke naamwoorden zijn lastiger te herkennen dan werkwoorden, want ze bewegen niet en je kunt ze niet aanwijzen. Ze laten zich wel vangen met een vaste proef: zet het woord voor een dier en kijk of het loopt. Een grote hond klopt, een hond hond niet. Die proef werkt precies zo goed als het hardop zeggen bij de werkwoorden, en het is de moeite waard om hem een naam te geven in de klas. De SLO-kerndoelen voor groep 3 noemen bij taalbeschouwing het onderscheiden van eenvoudige woordsoorten. De leerkracht let op de kleurwoorden, want rood is voor veel kinderen eerst een ding en pas daarna een eigenschap, en dat is een gesprek waard.

Print de PDF gratis en laat het kind bij elk kaartje de proef hardop doen voordat het schrijft; wie de zin kan maken, weet het antwoord al. Er is ruimte voor zes woorden per bak terwijl er vijf in horen, dus een kind dat zich vergist, kan corrigeren zonder dat het blad vol raakt. Het blad met werkwoorden gebruikt dezelfde twee bakken met het andere paar en is meestal de makkelijkere van de twee. Wie beide vlot doet, is toe aan de groep-4-bladen waar naamwoorden, werkwoorden en bijvoeglijke naamwoorden samen in drie bakken gesorteerd worden.