Zoek de paren: welke woorden zijn tegenstellingen?

Niets op dit blad vertelt het kind welk woord bij welk hoort. Twaalf losse woorden staan in twee rijen bovenaan, glad, laag, zoet, ruw, langzaam, droog, hoog, hard, nat, zuur, zacht en snel, en daaronder liggen zes genummerde banen, elk met twee schrijfregels en een dubbele pijl ertussen. Het kind leest de woorden door, ziet twee woorden die tegenstellingen zijn en schrijft het paar op een baan, één woord aan elke kant van de pijl: glad links, ruw rechts. Zes banen, zes paren, en elk van de twaalf woorden precies één keer gebruikt.

Dit is het moeilijkste van de bladen met alleen woorden, omdat geen kaart een beginwoord aanreikt. Beide helften van elk paar moeten door scannen en vergelijken gevonden worden, en dat is de echte toets of de paren gekend zijn en niet alleen herkend. De verzameling bevat bewust buren die verleiden: hard kan een kind naar zacht trekken, maar ook naar ruw, en pas als glad gevonden is, valt ruw daar weg. Nat en droog, hoog en laag, snel en langzaam moeten uit één gehusselde set gehaald worden. De SLO-kerndoelen voor groep 3 noemen bij woordenschat het herkennen van betekenisrelaties tussen woorden. De leerkracht kijkt naar een kind dat eerst zes woorden links onder elkaar zet en dan partners zoekt; dat is een prima aanpak, en de pijl herinnert eraan dat beide volgordes goed zijn.

Het blad heeft alleen een potlood nodig; de regels zijn breed, zodat beide woorden passen. Blijkt het te open, ga dan een stap terug naar het blad met zinnen, waar een zin met niet het eerste woord van elk paar geeft, of naar het basisblad, waar elke kaart één woord toont en de bank het andere. Het blad tegengesteld of hetzelfde is het natuurlijke vervolg: het kind blijft kiezen tussen woorden, maar moet er nu ook een afwijzen dat hetzelfde betekent.