Vlakke figuren benoemen: cirkel, vierkant, driehoek en rechthoek

Zes kaarten vullen dit blad voor kleuters, in twee kolommen van drie. Op elke kaart staat links een figuur in een witte cirkel en rechts drie namen in een ovaal: cirkel, vierkant, driehoek of rechthoek. Het kind kijkt naar de figuur en omcirkelt de naam die past. Op deze afdruk staan twee driehoeken, een lange smalle en een hoge met een scherpe punt, twee vierkanten, een scheef gedraaid en een dat op zijn punt staat, een schuin liggende rechthoek en een cirkel. Er staan geen plaatjes van voorwerpen op het blad, alleen de lijnen van de figuren zelf.

De opdracht zegt het al: kijk ook naar de gedraaide en de smalle. Daar zit het leerwerk. Veel kleuters noemen alleen een driehoek met een platte onderkant en de punt naar boven een driehoek, en een vierkant dat op zijn punt staat heet voor hen al snel een ruit. Door elke figuur net anders te leggen, leert het kind dat een figuur zijn naam houdt als je hem draait, groter maakt of smaller tekent. Dat is precies wat de SLO-kerndoelen voor meetkunde bij jonge kinderen vragen: vormen herkennen en benoemen, los van hoe ze liggen. Wie nog niet leest, kan de drie namen samen met de leerkracht hardop lezen en dan kiezen.

Eén vel in kleur, met ruime namen om te omcirkelen, ook met een dikke stift. Dit is het startblad van de reeks vlakke figuren. Daarna kan het kind verder met het blad waarop het in elke rij alle echte driehoeken, rechthoeken of vierkanten zoekt tussen figuren die er bijna op lijken, of met het blad met voorwerpen uit de klas en thuis. Wie de namen al kan schrijven, gaat door naar het blad met schrijflijnen.