Logigram 4 bij 4: zes aanwijzingen

Vier kinderen en vier stuks speelgoed per puzzel, twee puzzels op een pagina, zes aanwijzingen elk: dit blad voor groep 5 heeft het grootste rooster van de reeks logigrammen. Op deze afdruk krijgt de eerste puzzel Sem, Luuk, Emma en Daan met een trein, een voetbal, een pop en een dobbelsteen, en alle zes aanwijzingen zeggen wat een kind niet heeft, drie ervan over Emma. In de tweede puzzel gaan drie van de zes aanwijzingen over de raket. Het rooster telt zestien vakjes, en er is geen antwoordstrook onder: de vier vinkjes die het kind in het rooster zet, zijn het antwoord. De tekenlegenda staat rechtsboven, net als bij de kleinere puzzels.

Van drie naar vier gaan is niet één rij erbij; het is een rooster waarin één aanwijzing minder uitsluit, zodat het kind aanwijzingen moet combineren voordat een rij dichtgaat, en de stand van zestien vakjes moet bijhouden in plaats van negen. Zes aanwijzingen is het aantal dat de puzzel eerlijk maakt: met alle zes gebruikt lost elke rij op, en een kind dat na vier stopt, houdt twee rijen open. Drie aanwijzingen over één kind is hier het bewuste patroon, want drie kruisjes in een rij van vier laten precies één vakje over, het eerste vinkje, en de rest volgt. Meerdere gegevens combineren tot één conclusie is de kern van wiskundig redeneren in de SLO-kerndoelen voor de bovenbouw. De leerkracht kijkt in welke volgorde de vinkjes zijn gezet.

Eén staande pagina, kleur voor het speelgoed. Laat het kind de eerste keer bij elk kruisje het nummer van de aanwijzing schrijven die het veroorzaakte, zodat een fout terug te vinden is. Het blad drie aanwijzingen, één antwoord is de basis van drie bij drie, het blad met twee kenmerken is de andere variant voor groep 5 met twee plaatjes per kind, en het blad met ja-, nee- en of-aanwijzingen brengt bevestigende en of-aanwijzingen op het kleinere rooster.