Rijmrijen: twee rijmwoorden per plaatje, en woorden die nergens passen

Twaalf woorden zitten in een gestippelde bank bovenaan dit blad met rijmwoorden, gras, mok, glas, hand, trap, lam, bij, mand, hek, kam, sok en beer, en daaronder staan vier grote plaatjeskaarten, elk met twee lege schrijfregels ernaast: een pot jam, een strand, een klok, een jas. Het kind zegt het plaatje, leest de bank door op zoek naar de twee woorden die erop rijmen en schrijft ze op de regels: lam en kam bij de jam, hand en mand bij het strand, mok en sok bij de klok, gras en glas bij de jas. Vier bankwoorden, trap, bij, hek en beer, rijmen op niets op het blad en blijven staan waar ze staan.

Dit is het enige rijmblad waarop het kind de bank leest en woorden afwijst. Acht van de twaalf hebben een thuis en vier zijn afleiders uit andere rijmfamilies, dus het blad afmaken betekent voor elk woord beslissen of het ergens hoort, een klein oordeel dat de bladen met een plaatjesbank niet vragen. Twee rijmwoorden per plaatje bouwt ook het idee van een rijmrij: geen paar maar een reeks, jas, gras, glas, die door kan gaan. De SLO-kerndoelen voor groep 3 noemen bij aanvankelijk lezen het lezen van klankzuivere woorden en het herkennen van rijm. De leerkracht kijkt naar wat overblijft: als beer of hek onder een plaatje is geschreven, koppelt het kind op de klinker of de eerste letter in plaats van op het einde van het woord.

Het print op één vel met twee volledige regels per kaart. Gebruik het na het blad sorteer de rijmwoorden, dat dezelfde vorm heeft maar een plaatjesbank en geen afleiders. Het blad verzin je eigen rijmwoorden haalt de bank helemaal weg; het blad maak het rijmpje af zet het ontbrekende rijm aan het eind van een dichtregel.