Klankenbord

Over dit hulpmiddel

Het klankenbord is het digitale broertje van de klassieke wisselrij: kolommen met klankkaarten waar het kind doorheen bladert en zo steeds een nieuw woord plakt. Van kat naar kam, van kam naar kom — één klank wisselt, en het kind hoort en ziet wat er met het woord gebeurt. Precies het zingend lezen van groep 3.

De kaartensets volgen de opbouw van het aanvankelijk lezen: eerst klankzuivere mkm-woorden, dan de tweetekenklanken oe, ie, ui en eu (twee letters, één klank, één kaart), daarna clusters zoals sl- en st- en tot slot sch en ng. Een cluster staat als één kaart met een stippellijn tussen de twee klanken — nooit als twee losse kolommen.

Plakt het kind een woord dat niet bestaat, dan is dat geen fout maar een robotwoord: ook nepwoorden verklanken is échte leesoefening. Bij bekende woorden verschijnt een plaatje als beloning. Zonder timer, zonder score, zonder account — gewoon rustig oefenen op digibord, tablet of computer.

Zo gebruik je het in de klas

• Kies een kaartenset die past bij waar de groep is: mkm-woorden, tweetekenklanken, clusters of sch en ng.
• Laat het kind de drie kaarten hardop verklanken en dan plakken: /k/ /a/ /t/ — kat.
• Blader één kolom verder en vraag: wat is het woord nú? Zo hoort het kind wat één klank verschil doet.
• Is het een robotwoord? Prima — verklank het toch, lach erom en blader door naar een echt woord.
• Zet de klinkerkolom aan in kleur en laat de letters desgewenst als hoofdletters of kleine letters zien.

Ideeën voor in de klas

• Wisselrijtje in koor op het digibord: de hele groep plakt mee terwijl één kind de kaarten bedient.
• Echt of robot? Laat de kinderen na het plakken met duim omhoog of omlaag stemmen vóór het bord het verklapt.
• Woordenjacht: wie plakt in twee minuten de meeste échte woorden? Geen score op het bord — de klas telt zelf op de vingers.
• Combineer met de Klankdozen: hak het woord eerst in vakjes met fiches, en plak het daarna op het klankenbord weer aan elkaar — hakken en plakken in één les.
• Gebruik de set met sch en ng als ontdekles: waarom heeft sch een stippellijn (twee klanken) en ng niet (één klank)?